Artykuł ten jednak świetnie rozprawia z wpajanym nam systemowo mitem, jakoby odpowiedzialność za niewolnictwo Murzynów ponosi wyłącznie rasa biała. https://bb-i.blog/2026/07/30/niewolnictwo/

Jacek Łukasik

3 sierpnia 2026

Łukasz Jastrzębowski stara się w swoim znakomitym tekście spojrzeć na Powstanie Warszawskie oczami zmarłego kilka lat wcześniej Romana Dmowskiego. Clou jego artykułu to słowa, pod którymi jestem gotów podpisać się oburącz: Endecy wtedy jak i dzisiaj pozostali krytyczni względem tego zrywu. Z wielkim szacunkiem darzą Powstańców, którzy dzielnie walczyli z Niemcami. Najsurowsze oceny wystawiają tym co doprowadzili do wybuchu, krwawego przebiegu i klęski powstania w Warszawie.

Dzisiaj link do omówienia książki sprawiedliwego Ukraińca, Wiktora Poliszczuka, który już niestety nie żyje. W swojej twórczości naukowej rzetelnie rozprawiał się ze zbrodniczą działalnością OUN - UPA. Takiego Ukraińca zawsze będę darzył wielkim szacunkiem, w przeciwieństwie choćby do tych, którzy np. uczestniczyli w tłumieniu powstania warszawskiego i o czym tu nie wolno było pisać. W takim razie mam jedno pytanie: co zrobić z faktem, że powstańcy warszawscy Niemcom darowali życie biorąc ich do niewoli.

Nie będę omawiał przebiegu inwazji III Rzeszy na ZSRR, niesławnego „Fall Barbarossa”. Ograniczę się do krótkiej refleksji historiozoficznej o paradoksach historii. https://marucha.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/07/brabarossa-scal...
Tym bardziej, że data ataku na ZSRR jest dziś w Polsce w ogóle nieobecna w pamięci i refleksji dziejowej, pomimo jej absolutnie zasadniczego, przełomowego znaczenia dla losów II wojny światowej. I – co najważniejsze dla nas – dla losów sprawy polskiej.