Czy politycy kłamią? Pyta czołowy dziennikarz TVN realizując swój film z udziałem wielu znanych osób. Ciekawy materiał, szczególnie dla kogoś, kto chciałby uczestniczyć w życiu publicznym pozbawionym wielu cech obecnie występujących nagminnie.

Kto ma zrobić film o niektórych dziennikarzach? Czy dziennikarze kłamią? A może tylko przekazują relację tego, co powiedzieli inni nie ponosząc odpowiedzialności za to, że przyczyniają się do szerzenia kłamstwa. Czasami świadomie wiedząc, że to jest kłamstwo.

W ostatnich dniach stycznia spotkało mnie zaskoczenie i to podwójne. Nie spodziewałem się, że premier nie stanie do wyścigu pałacowego. Widocznie kiepski ze mnie znawca przedmiotu, skoro wielu mówiło, że tak będzie. Tak sobie pomyślałem, że za taką decyzję to chłop powinien wziąć niezłe tantiemy od tych, co piszą i nadają. Całe godziny trwają dyskusje, dlaczego zrezygnował i co z tego będzie. Wszyscy mają temat i z niego żyją. Inaczej musieliby marznąć szukając jakiejś sensacji, np. przy wylewającej się rzece.

W jednym z lokalnych portali internetowych można przeczytać komentarz do sytuacji politycznej w naszym mieście a szczególnie recenzję działania piotrkowskiego stowarzyszenia „Prawica Razem”, gdzie lideruje miłościwie nam panujący prezydent. Nie jest moim celem polemika z oceną stowarzyszenia a to dlatego, że aby autorytatywnie zabierać głos trzeba cokolwiek wiedzieć na pewno a nie siedzieć w magazynie lub gabinecie wodociągowym.

Za rok, 12 listopada pójdziemy do urn, co by wybrać lokalnych przywódców i wianuszek radnych. Już dzisiaj można usłyszeć różne nazwiska kandydatów na prezydenta. Po kiego grzyba tak oni się pchają. Powiedział ten, co się nie pchał. Ano na początku autentycznie nie pchał a później go wypchali. Ale nie o tym. To tylko przypomnienie dające mi prawo do pewnej oceny w oparciu o własne doświadczenie. Otóż ci, co już byli to wiedzą a ci, co dopiero chcą to coś słyszeli. Taki prezydent to ma klawe życie.

Czy opłaca się rządzić wbrew mieszkańcom? Pytanie może naiwne ale nie głupie.

Kiedy rodzic upomina dziecko a nawet wymierza karę za coś, co w mniemaniu młodego człowieka nie jest niczym złym, to występuje bunt. Tylko, pachole jeszcze nie rozumie lub nie dostrzega niebezpieczeństwa. Sytuacji z życia i zakresu wychowania można przytaczać bez liku. Czy zatem władza może podejmować decyzje w wyniku, których mieszkaniec będzie co najmniej niezadowolony?

Na drogach ruch coraz większy i z tego powodu trudno wyjechać z ulicy podporządkowanej na główną. Postanowiłem załatwić sygnalizację świetlną dla swojej ulicy. Pomyślałem, że najlepiej zacząć od głównego decydenta i tam lobbować o światła. Pierwsza próba kontaktu przez komórkę nie powiodła się. Spróbowałem następnego dnia. Odebrał. Cześć Krzysiu, mówi Misiu, chciałem wpaść pogadać. Usłyszałem – proszę, aby pan skontaktował się z sekretariatem i ustalił termin. Coś mnie tknęło, ale posłusznie wykonałem poleconą czynność.

Mądrość ludowa jest nie do przecenienia. Mijają lata a sytuacje życiowe ujęte kilkoma słowami trwają niepodważalnie. Jeszcze się taki nie narodził, co by wszystkim dogodził. Sentencją tą posługuje się z reguły ten, co to miałby właśnie wszystkim dogodzić.

Przeżywaliśmy w Piotrkowie wizytę obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. Osobiście przeżywam ją po raz drugi, jak pewnie wielu piotrkowian. Pamiętam doskonale dzień sprzed trzydziestu pięciu lat, kiedy podobne uroczystości powitania obrazu w Diecezji Łódzkiej odbywały się w tym samym miejscu i z udziałem kardynałów Wojtyły i Wyszyńskiego. Z perspektywy młodego człowieka czułem, że uczestniczę w czymś ważnym nie tylko z powodów religijnych, ale również z obecności tak wielkich postaci w moim mieście. Dzień ten pamiętam jeszcze z innego powodu.

Radni listy piszą, jedni do prezydenta a inni do siebie nawzajem. Jednym i drugim zależy na wspólnej sprawie tylko widzianej odmiennie. Na to wszystko nakładają się hepeningi zwane dostojnie konferencjami prasowymi w czasie których, kolejni radni z błogosławieństwem swego guru strzelają pomysłami jak zwalczać kryzys, co to nie tylko globalny jest.

Codziennie jesteśmy bombardowani sensacyjnymi wiadomościami. Po kilku dniach okazuje się, że podstaw do sensacji nie ma, bo w tzw. międzyczasie wyjaśniono, że sprawa wygląda inaczej, tylko już nie ma woli do przedstawienia tego zgodnie ze stanem faktycznym.